Herkansing voor Joke Schauvlieghe : ze kan in september Doel erkennen als kunstenaarsdorp

Eind augustus loopt het woonrecht af in Doel. Alle mensen die er nu wonen, moeten dan verplicht vertrekken. Dat zal niet zonder slag of stoot gaan. Een aantal bewoners laten nu al weten dat ze niet van plan zijn zo maar te wijken. Ze hebben zelfs het recht aan hun kant. Doel is nog altijd woongebied. Sinds de uitspraak van de Raad van State van 2000. Aan een nieuw GRUP voor het hele gebied moet nog begonnen worden. Op basis van de Plan-Mer en een keuze voor een gewenst ontwikkelingsscenario voor het gebied. Dat is werk voor de nieuwe regering. Met name voor de nieuwe economieminister Philippe Muyters, die daar nu zit voor de NVA. En kijk, dat treft. Net de NVA is groot voorstander van een kunstenaarsdorp in Doel. Naar het voorbeeld van Ruigoord, het kunstendorp in de haven van Amsterdam. NVAers en Groenen waren prominent in Doel aanwezig toen Cultuurminister Bert Anciaux op 3 mei jl. de tentoonstelling KunstDoel Inside opende. En dat biedt interessante perspectieven.

Want wat blijkt? De cijfers van de containertrafieken in de Antwerpse haven vallen dik tegen. Een afname van bijna 18 %. De overslag aan het Deurganckdok halveerde. Zelfs als de trend in de tweede jaarhelft verbetert, eindigt 2009 met een lager volume dan 2007. Het graven van een nieuw Saeftinghedok wordt in deze omstandigheden bijzonder hachelijk : het zou gaan om een financieel avontuur waar een regering die pretendeert de crisis te beheersen, normaal gezien feestelijk zou voor bedanken. Tenzij men de discussie voert vanuit het eigen ideologische gelijk en niet op basis van een nuchtere kosten-baten-analyse.

Een uitstel van het Saeftinghedok lijkt niet meer dan logisch. En voor alle duidelijkheid voor ons mag van uitstel definitief afstel komen. Omdat we er samen met economen als Geert Noels sowieso niet in geloven dat een extra dok veel economische meerwaarde zal bieden. Terwijl we wel 100% zeker weten dat het zal leiden tot menselijke en ecologische minwaarde.

En hier kan minster Joke ten tonele verschijnen. Ze kan de draad weer opnemen waar minister Bert die los liet. En Doel al dan niet tijdelijk een nieuwe toekomst geven als kunstendorp. En dat heeft maar zin als de barbaarse afbraak van het dorp wordt stop gezet. Ook dat is logisch. Goede woningen tegen de vlakte slaan in wat officieel nog altijd een woongebied is, gaat in tegen elk rechtsgevoel. Daarom zou het verstandig zijn dat de Vlaamse regering het tijdelijk woonrecht voor Doel dat eind augustus afloopt, nog voor enkel jaren zou verlengen. Men kan terug grijpen op de beslissing van paars-groene regering van 19 mei 2000: Doel blijft zolang er geen bouwvergunning is voor het Saeftinghedok. En zoals al gezegd : die er nog lang niet – er is zelfs nog geen RUP…

Waarom zou Joke in de regering niet op tafel slaan en de verdediging op zich nemen van de dorpscultuur, in Wippelgem, in Sleidinge én nu ook in Doel? Ze zal daarbij allicht de steun krijgen van minister Bourgeois die de toeristische troeven zal onderkennen van dit Vlaamse dorpje. Doel kan een aantrekkingspool worden voor zachte recreatie, op fietsafstand van het verdronken land van Saeftinghe. De directe band met de Schelde is er nog steeds, het recreatieve haventje kan heropgebouwd worden, in de weekends tijdens de zomermaanden trekt de veerdienst tussen Doel en Lillo massa’s volk en in de nabijheid ligt het toeristisch opgewaardeerde Fort Liefkenshoek. Wat wil je nog meer als minister voor inburgering en toerisme?

Joke en Geert kunnen Vlaanderen behoeden voor een nieuwe culturele kaalslag. En Philippe Muyters kan hun actie ruimtelijk onderbouwen en zo meteen laten blijken dat een VOKA-minister ook oog heeft voor cultuur. Een win-win-win-situatie. Verstandig groen, zouden Krtis Peeters en Bart Martens dit noemen…