Voor tegeltuinen moet een vergunning aangevraagd worden, terwijl er duidelijke regels zijn waarbinnen een tegeltuin steeds kan. Enthousiasme om de straat te verfraaien wordt dus administratief gefnuikt.
Vraag
Vraag:
In een brochure van het Ecohuis over ecologische stadstuinen las ik over de aanleg van zogenaamde ‘tegeltuintjes’ dat je hiervoor eerst schriftelijk toestemming aan de stad moet vragen. Op de website van de stad Antwerpen vind ik inderdaad een formulier daarvoor terug.
Het verbaast me echter wel, want zo’n twee jaar geleden las ik in de Antwerpenaar dat er geen vergunning meer nodig was voor het aanleggen van zo’n tegeltuintje, dat je je enkel aan een aantal basisregels moest houden. Ook op de open raad voor Duurzame Ontwikkeling van juni 2008 werd dit gezegd.
Los van het feit dat deze tegenstrijdige informatie voor onduidelijkheid zorgt, vraag ik me af wat het nut is van een schriftelijke toestemming, waarbij je én twee kleurenfoto’s moet bijvoegen én een plan van het aan te leggen tegeltuintje. Dit leidt alleen tot erg veel administratieve rompslomp voor de stadsadministratie, en bovendien ontmoedigt het mensen om hun gevel op te fleuren. Terwijl we, zeker in Borgerhout, elk initiatief om de straten wat groener te maken, zouden moeten toejuichen.
Wat is het standpunt van de schepen hierin? Gaat de omslachtige schriftelijke toestemming voor een tegeltuintje niet in tegen het beleid dat Borgerhout wil voeren?
Print
Verzend
PDF versie
RSS