Nieuwjaarswensen van Marij Preneel

Groen! Borgerhout en Groen! Deurne hielden samen hun nieuwjaarsreceptie. Een volle Salle Jeanne op de Turnhoutsebaan luisterde naar Mieke Vogels, Marij Preneel en Walter Verbruggen. 'Brasserie Croque-Notes' zorgde voor de muzikale omlijsting.

Beste vrienden van Deurne en Borgerhout,

Als de nationale partijvoorzitter – Wouter Van Besien - uit jouw Groen!-groep komt, dan biedt dat zekere voordelen, dat weten de mensen van Groen! Deurne ongetwijfeld ook. Maar af en toe zijn er ook nadelen aan verbonden. Vandaag moeten jullie bijvoorbeeld mij aanhoren, en niet Wouter, want die moest naar De Zevende Dag. Wouter vond dat spijtig. Niet zozeer dat hij naar De Zevende Dag moest, wel dat hij hier niet bij kon zijn – Wie lang genoeg blijft plakken krijgt hem misschien nog te zien.
Wij in Borgerhout maken ons net als jullie in Deurne op voor de tweede helft van de legislatuur. In ons district gaat dat – zoals drie jaar geleden afgesproken - gepaard met een paar wissels in de bestuursploeg. Wouter zelf is sinds 12 januari districtsvoorzitter, zeg maar burgemeester van Borgerhout. Hij volgt Patrick Marivoet van sp.a op. Ikzelf volg op 25 januari waarschijnlijk Fatima Bali op in het college.
We gaan daar niet flauw over doen: 2009 is voor Groen! Borgerhout in mineur geëindigd. En ook aan de eerste weken van 2010 gaan we later niet met veel plezier terugdenken. De affaire-Bali eist een grote menselijke en emotionele tol, en geeft ‘de politiek’ weer dat nare smaakje waar wij zo van gruwen. Als opvolgster van Fatima ben ik niet de geschikte persoon om die episode te becommentariëren. Ik kan alleen zeggen dat Groen! Borgerhout er uitdrukkelijk voor gekozen heeft het uitgestippelde pad voor de volle zes jaar te volgen en alle gemaakte afspraken na te komen. We zijn de grootste democratische partij in Borgerhout, en die positie móesten we verzilveren. Door onze numerieke sterkte stonden we in een unieke positie om een krachtdadig, groen beleid te ontplooien. In Borgerhout zit Groen! echt aan de knoppen.
De verstandhouding met onze kartelparter sp.a is uitstekend, en we zijn vastbesloten om ook in de komende drie jaar een krachtdadig beleid te voeren, met concrete realisaties, zichtbare initiatieven, en ingrepen die de levenskwaliteit van de bewoners tastbaar verbeteren. Groen! heeft in Borgerhout een hoop kiezers, en wij willen hun wensen en verwachtingen maximaal honoreren.
Waar hebben de groenen de afgelopen drie jaar in Borgerhout op ingezet en welke concrete realisaties staan er nog op stapel?
1. De dada van onze ‘nieuwe’ districtsvoorzitter – Wouter - is bewonersinspraak, en dus richtten we een wijkforum intramuros (binnen de singel) en een wijkforum extramuros op. We overleggen met de bewoners actief over beleidsthema’s als parkeerbeleid, propere straten en politiebeleid. Een stuurgroep van bewoners bepaalt mee de agenda. Daarnaast zijn er uiteraard de gebruikelijke inspraakvergaderingen bij de heraanleg van een straat of plein. Op die manier treedt het districtsbestuur concreet in dialoog met de Borgerhoutenaren, en er komen veel mensen op af. De respons is heel positief.
2. Open ruimte en groen zijn zeker intramuros een kostbaar goed in Borgerhout. Intramuros hebben we geen groot park zoals in Deurne, maar we zorgen met gerichte ingrepen voor groene accenten in de dichtst bebouwde regio van Vlaanderen. Het Beukenplein werd sinds kort opengesteld, het ‘kijkgroen’ van het Mgr. Van Goethemplein is omgetoverd tot gebruiksgroen. In de Geyselsstraat had een bewoonster het fantastische idee om groenslingers tussen de huizen te spannen. Ze won daarmee een wedstrijd voor meer groen die het district had uitgeschreven. Inmiddels is er navolging in de Florastraat. Het Krugerpark wordt vernieuwd, het Moorkensplein wordt uitgebreid en heraangelegd. Hetzelfde geldt voor de buurt rond de Sint-Janskerk, en – op iets langere termijn - het Laar. Elke keer met groene accenten.
3. Verkeer
Verkeersveiligheid is een belangrijk probleem in Borgerhout – en ik denk dat de situatie heel herkenbaar is voor de mensen van Deurne. Borgerhout, per slot van rekening máár een district, heeft beperkte middelen en beperkte bevoegdheden, maar doet wat het kan. Sinds 2007 pakten we een aantal schoolomgevingen aan, want dat is heel hard nodig. En we legden straten opnieuw aan –met bredere voetpaden en veiliger oversteekplaatsen. Belangrijk voor ons is dat we uitgaan van wijkcirculatieplannen, die de bedoeling hebben het doorgaand verkeer zo veel mogelijk uit woonwijken te weren, en de straten die doorgaand verkeer moeten slikken zo verkeersveilig mogelijk te maken. De WCP’s staan op stapel, maar we moeten toegeven dat het proces moeizaam verloopt, omdat we bijvoorbeeld voor het WCP intramuros de goedkeuring nodig hebben van het district Antwerpen (waar wij niets in de pap te brokken hebben). Een extra probleem is dat heel wat verkeersproblemen het districtsniveau te boven gaan. We zullen als district de komende drie jaar moeten lobbyen bij de stad als het gaat om het respecteren van de maximumsnelheid in woonstraten, en om het structureel tekort aan parkeerplaatsen voor bewoners. En we moeten blijven lobbyen, smeken én zagen bij de Vlaamse overheid over de twee drukke gewestwegen die ons district doorkruisen (Turnhoutsebaan en Plantin&Moretuslei). De leefbaarheid van ons stadsdeel hangt zo hard samen met een veiliger omgeving voor voetgangers en fietsers.
4. Groen! Borgerhout is verantwoordelijk voor cultuur en diversiteit. En feesten, uiteraard. We zijn blij dat De Roma eindelijk structurele ondersteuning krijgt van de Vlaamse Overheid, en zullen het cultuurhuis – een uniek project dat grotendeels gedragen wordt door vrijwilligers en echte Borgerhoutenaars – blijven steunen. Samen met het Werkhuys, Rataplan en Trix maakt het deel uit van onze culturele sterkhouders. Maar er is meer. De traditionele septemberfeesten kregen een Marokkaans tintje, door o.m. de films van Mohammed Ikhan. Het districtshuis ontving de muzikanten van de academie van Borgerhout, maar ook de Federatie van Marokkaanse Verengingen – zo werd het districtshuis meer dan vroeger een huis voor alle bevolkingsgroepen. Borgerrio - in 2010 al voor de vierde keer – is een exotisch succesverhaal. We gaan verder op die ingeslagen weg, en we willen zeker de contacten versterken met de verenigingen van allochtonen, om met hen te praten over cultuur, maar ook over minstens even belangrijke thema’s als onderwijs of mobiliteit.
We kijken ook al uit naar september 2011. Dan is het pas echt feest, want dan viert Borgerhout zijn 175-jarig bestaan, en 300 jaar Reuzenstoet. Wouter zal die feesten voorbereiden.
Voor wie een beetje van de geschiedenis kent: tot 1836 waren Borgerhout en Deurne één gemeente. In 2011 ‘vieren’ de Borgerhoutenaren dat ze zich 175 jaar geleden afsplitsten van het toen machtige Deurne. Het zou mooi zijn als we weer een beetje naar elkaar toe konden groeien. Een overkapping van de ring in 2011 zou wat ons betreft een heel mooie aanzet zijn. We moeten zeker kijken wat we daarrond samen kunnen doen.
Werk genoeg dus, en hopelijk evenveel enthousiasme als het afgelopen jaar. Ik wens jullie van harte allemaal een fantastisch 2010 toe, op alle vlakken!