14. Joeri Vanvaerenbergh

Borgerhout (38j)

Joeri woont in Borgerhout en is 38 jaar. Hij is treinbestuurder en vakbondsafgevaardigde.

Waar ben jij goed in?

In plannen. Ik plan graag reizen of syndicale activiteiten. Deels door mijn achtergrond in het kunstonderwijs, maar ik ben altijd al iemand geweest die plannen maakte. In de lagere school vond ik op de speelplaats ter plekke nieuwe spelletjes uit, hield me thuis vaak bezig met Legoconstructies of met ontwerpen voor toekomstige treinstations, en later stippelde ik op de kaart fietstochten door de Ardennen uit...

Wat is jouw favoriete Antwerpse woord?

Ringland! Het is misschien geen écht Antwerps woord, maar het biedt een antwoord aan zoveel dringende behoeftes van de Antwerpenaren, dat het belang ervan moeilijk te overschatten is. Op voorwaarde dat de volledige overkapping er komt natuurlijk.

Hoe vul jij je vrije tijd in?

Reizen, fietsen, treinen, fotografie, films, politiek, sociologie, economie,… Daarnaast hou ik me ook bezig met werk voor de vakbond, waarbij ik dan vooral focus op het streven naar humanere beurtregelingen. Treinbestuurders hebben constant wisselende werkuren, wat de job soms wel heel zwaar kan maken.

Wat is jouw meest kostbare bezit?

Ik ben niet erg materialistisch ingesteld, maar ik denk dat ik voor mijn fietsen zou kiezen! De fiets heeft mij reeds als kleine jongen van mijn vrijheid laten proeven. Fietsen is de meest intense manier van reizen. Ik ben de fiets ook altijd trouw gebleven, en ben al heel mijn leven bewust autoloos. Ik (ver)bouw ook zelf fietsen, en heb een kleurrijke collectie mountainbikes uit de jaren ’90 die ik een tweede leven gegeven heb, en waar ik vrij trots op ben.

Wanneer ben jij gelukkig?

Ik vind veel geluk in het maken van plannen voor de toekomst. Dit wil uiteraard niet zeggen dat ik me niet gelukkig kan voelen in het dagelijkse leven. Ik kan bijvoorbeeld erg genieten van een rit met mijn goederentrein door de Ardennen, bij een zonsopgang over de mistige velden!

Wat betekent ‘Antwerpen kan dat’ voor jou?

Voor mij straalt dit vooral optimisme uit, en de erkenning van het feit dat er erg veel potentieel in onze stad zit, op zo veel verschillende vlakken. Antwerpen kan een stad zijn waar het erg aangenaam leven en werken is, waar we veilig kunnen fietsen en propere lucht kunnen inademen, waar er opnieuw bomen geplant worden in plaats van dat ze gekapt worden, waar mens en milieu centraal komen te staan, in plaats van het wegverkeer of de belangen van bouwpromotoren en grote aandeelhouders... Antwerpen kan weer een stad worden om echt trots op te zijn!