De stad zou net mede-regisseur moeten zijn van het sociale en culturele weefsel. Wat we deze legislatuur zien (cfr. Ercola, Borgerhub, ...) is een stadsbestuur dat zich terugtrekt en verenigingen moeten hun plan maar trekken.

Het stadsbestuur besliste op vrijdag 18 september het kasteel in Hoboken aan de Broydenborglaan te verkopen. Wat er met de huidige gebruikers gebeurt, is onduidelijk. Ook rond de verkoopsvoorwaarden is er weinig klare wijn.

In het historische gebouw hebben vandaag een viertal organisaties onderdak: het Rode Kruis, het Humanistisch Verbond, de Welzijnsschakel Hoboken en de Heemkundige Kring Hobuechen 1135. De heemkundige kring gebruikt er sinds 2017 verschillende lokalen en de zolder. Een verhuis lijkt allesbehalve een evidentie. "Wij maken ons daarom zorgen over de manier waarop deze verkoop wordt georganiseerd," zegt Hobokens districtsschepen Betty Van Dyck (Groen). "Een heemkundig archief verhuis je niet snel snel. Als de stad verkoopt, verwacht ik dat ze de kring goed begeleiden vanuit haar eigen erfgoedexpertise. Een plek waar dat archief en de werking veilig en toegankelijk blijft, vind je in Hoboken bovendien niet zomaar."

Het district Hoboken sloot trouwens dit jaar nog een afsprakennota met de heemkundige kring om haar collectie open te stellen voor het publiek.

Voor Groen gaat het om meer dan één gebouw. "Een stad is meer dan een fiscale boekhouding," zegt gemeenteraadslid Ilse van Dienderen (Groen). "Maar Koen Kennis kijkt louter naar wat een pand kost en opbrengt. We verwachten uiteraard meer dan dat. De stad zou net mede-regisseur moeten zijn van het sociale en culturele weefsel. Wat we deze legislatuur zien (cfr. Ercola, Borgerhub, ...) is een stadsbestuur dat zich terugtrekt en verenigingen moeten hun plan maar trekken."

Groen vraagt snel duidelijkheid van de stad over de plannen, de verkoopsvoorwaarden en de achterliggende adviezen. "Finaal blijft het voor Groen onbegrijpelijk dat keer op keer de locaties waar net vrijwilligers en lokale ondernemers met hart en ziel werken, in de kou blijven staan," besluit van Dienderen. "Het kan toch niet dat er geen andere creatieve en duurzame manieren zijn om het rijke stedelijke patrimonium net als troef uit te spelen, in plaats van het af te stoten als een financiële last."